Home » Mijn eigen scholen » Kleinkunstacademie Amsterdam

Kleinkunstacademie Amsterdam

(Op de Lindengracht alweer heel veel jaren geleden)

dsc-5246.large.jpg

Lang geledenmaar ik ken er nog een paar en dat is die jongen die lange jongen die op Robert Long lijkt. Hij kwam uit Braband als ik me niet vergis

en ik weet in ieder geval nog dat hij de eigenaar van een fop/winkeltje was. De jongen met zijn handen gekruisd ken ik ook nog. Hij werkte en werkt misschien

nog wel nog steeds in een antiekboekenzaak in Jordaan van Amsterdam. Hij zong eens dat liedje van MENS DURF TE LEVEN, nee, hij kon eigenlijk helemaal

niet goed zingen, maar het lied raakte me wel, want het was een zeer bijzondere tekst van Jean Louis Puisuise en die wordt gezien als de vader van het

Nederlandse cabaret. Toch hier onder nog even een paar fragmenten die me wel iets doen.

dsc-6001.large.jpg

Foto met muziek-docent: Bas Odijk

dsc-5991.large.jpg

Het was toen nog normaal dat je tijdens de les mocht roken. Ik zie me zelf met baard en sigaret aan de linker kant

dsc-5992.large.jpg

film beelden uit 1927                                                                                     

geluidsopname uit 1919

voor mij een belangrijke voorbeeld uit de kleinkunst was allereerst natuurlijk Ramses Shaffy

latere versie

een ander groot voorbeeld in de kleinkunst was voor mij Hetty Heyting

 Een van onze speldocenten

louis-bouwmeester-met-zijn-dochter.large.jpg

Wat ik met deze foto heb is misschien moeilijk uit te drukken. Het is de vader van het Nederlandse toneel, de Joodse Louis Bouwmeester met zijn jongste dochter Wiesje Bouwmeester.

Het boekje van Wiesje verteld me dus iets over deze grote `stoere` Louis Bouwmeester, een man die het toneel uit kon dragen ter genot van velen en die niet te vergelijken is met in deze tijden.

Hier was dus nog heel duidelijk dat ook de grootste perfectionist in de toneelkunst zijn grote zwakheden kende en wist te tonen en dit tekende Wiesje in haar kleine boekje op.

We willen allemaal zo graag perfect zijn in deze tijd, maar die perfectie zal dus werkelijk nooit kunnen bestaan zoals dit grootse voorbeeld ons kon getuigen.

We kunnen natuurlijk doen alsof, maar we zullen er nooit zijn alsof, want zijn niet juist de onvolmaaktheden onze grote kracht? Ik denk aan een jonge kunstenaar uit Utrecht die ik kortgeleden sprak en eigenlijk op een zeer eenvoudige wijze aan wist te tonen dat die drang naar perfectie onnodig zal zijn. Dat is goed en heel belangrijk om in je op te kunnen nemen.

Hieronder een kleine indruk van de tegenwoordige kunstenaar die mij zeer verdienstelijk bleek te zijn.